منابع موثق دیپلماتیک می گویند

 در سال ۲۰۱۷ پیش از آغاز سیم خاردار کشی یا حصار کشی در امتداد مرز میان افغانستان و پاکستان حنیف اتمر، مشاور شورای امنیت همراه با سفیر افغانستان در پاکستان عمر زاخیلوال و سرتاج عزیز مشاور امنیت ملی و سیاست خارجی حکومت نواز شریف بر اثر وساطت انگلیس ها بصورت مخفی به لندن سفر نموده، روی حصارکشی مرزی در لندن تفاهم کردند که نوعی به رسمیت شناسی مجدد صلاحیت پاکستان بر مرز دیورند بود و است.

با آغاز روند حصارکشی از جانب پاکستان،حکومت وقت با فریب افکار عامه اعلامیه های در نکوهش حصار کشی دادند؛ اما واقعیت امر این بود که اتمر،زاخیلوال به خاطر اهداف سیاسی و انتخاباتی شان دست به این کار زدند و‌ اشرف غنی پسان تر ها از تحرکات مشکوک اتمر و زاخیلوال خبر شده‌ بود.اتمر و زاخیلوال در نظر داشتند با کارت حمایت آمریکا و پاکستان در انتخابات ۲۰۱۹ قدرت مند تر وارد شده غنی را‌کنار بزنند؛ اما آمریکا با‌ورود به‌ مذاکره با‌ طالبان محاسبات سیاسی و آرمان های‌ سیاسی اتمر را به هم زد که درواقع‌ بازی اتمر خراب شد ‌و روابط با غنی هم به تنش و‌ کشیده‌گی گراییده و‌ اتمر ناگذیر به استعفا شد.این منبع معتبر در کابل حضور دارد و به دلیل حساسیت های امنیتی نامش گرفته نمی شود می گوید بارها شاهد معامله های آشکار و تفاهم های واقعی روی دیورند توسط اعضای پارلمان از ولایات مرزی و سیاست گران بوده، اما آنها در انظار عامه دیورندخواهی و بحث های هویتی دیورند محور را مطرح‌می کنند که نه دلسوزی به جامعه پشتون بلکه پیشبرد تجارت پولی، سیاسی و انتخاباتی بوده است و اعضای خانواده های شان کارت شناسانی پاکستانی دارند .منابع تاریخی،آثار و خاطرات سیاسی وجود دارند که رهبران حاکم در افغانستان روی اهداف سیاسی و بده‌و بستان های کم اهمیت حاضر به معامله سیاسی روی خط دیورند شده بودند.