Home خانه
روش علمی تهیه و ریشهدار کردن قلمهٔ انگور!
روش علمی تهیه و ریشهدار کردن قلمهٔ انگور!
انگور بیشتر به وسیلهٔ قلمهٔ چوبی تکثیر میشود. در این روش، از شاخههای یکساله و کاملاً رسیدهٔ بوتهٔ سالم استفاده میشود. مزیت مهم این روش این است که نهال جدید از نظر خصوصیات رقم، مانند رنگ، مزه، زمان رسیدن و کیفیت میوه، همان ویژگیهای بوتهٔ مادری را حفظ میکند.
۱. انتخاب بوتهٔ مادری
مهمترین مرحله، انتخاب قلمهٔ مناسب است.
بوتهای را انتخاب کنید که:
کاملاً سالم و عاری از بیماری باشد؛
در سال گذشته رشد مناسب و حاصل خوب داشته باشد؛
رقم آن از نظر بازار و کیفیت میوه مطلوب باشد؛
شاخههای یکسالهٔ سالم و کاملاً رسیده داشته باشد.
از شاخههای بسیار نازک، ضعیف، زخمی، بیمار و همچنان شاخههای بیش از حد قوی و بسیار ضخیم استفاده نکنید. شاخهای با ضخامت تقریباً به اندازهٔ پنسل یا کمی ضخیمتر معمولاً مناسب است.
۲. بهترین زمان گرفتن قلمه
قلمهٔ چوبی انگور باید در دورهٔ خواب بوته گرفته شود؛ یعنی بعد از ریزش برگها و قبل از شروع رشد جدید در بهار.
در شرایط افغانستان، معمولاً اواخر خزان تا اواخر زمستان مناسب است؛ اما بهتر است قلمه در اواخر زمستان، نزدیک به زمان بیدارشدن بوته، تهیه شود. زمان دقیق به منطقه و درجهٔ حرارت زمستان بستگی دارد.
۳. اندازهٔ قلمه
برای قلمهٔ معمولی نهالستانی، طول حدود ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتر و داشتن ۳ تا ۴ جوانه مناسب است.
برش پایین را درست در زیر جوانهٔ پایینی و برش بالایی را حدود ۲ تا ۳ سانتیمتر بالاتر از جوانهٔ بالایی انجام دهید.
بهتر است برش پایین صاف و برش بالایی مایل باشد؛ این کار تشخیص قسمت پایین و بالای قلمه را آسان میکند و مانع کاشت وارونه میشود.
۴. نگهداری قلمه
اگر قلمهها بلافاصله کاشته نمیشوند، نباید خشک شوند.
آنها را دستهبندی کرده و در محیط سرد، مرطوب و دارای تهویه مناسب نگهداری کنید. میتوان قلمهها را در مواد مرطوب مانند ریگ مناسب، خاکاره یا پیت مرطوب قرار داد و در جای سرد نگهداری کرد.
هدف این است که قلمه زنده بماند، اما در هنگام نگهداری بیش از حد خیس نباشد؛ زیرا رطوبت زیاد میتواند باعث پوسیدگی شود.
۵. آمادهسازی برای ریشهدار شدن
برای تولید نهال، قلمهها را در بستر مناسب قرار دهید. بستر باید:
رطوبت کافی داشته باشد، اما آب اضافی در آن جمع نشود و بهخوبی پایین برود.
قلمه را طوری بکارید که قسمت پایینی داخل بستر قرار گیرد و حداقل یک جوانه در بالای سطح بستر باقی بماند.
در شرایط مناسب، تشکیل کالوس و سپس ریشه آغاز میشود و معمولاً طی چند هفته میتوان نشانههای ریشهزایی را مشاهده کرد.
۶. استفاده از هورمون ریشهزا
هورمونهای ریشهزا مانند IBA میتوانند در بعضی شرایط درصد و سرعت ریشهزایی را افزایش دهند؛ اما استفاده از آن باید مطابق غلظت توصیهشده برای همان محصول باشد.
استفادهٔ بیش از حد هورمون لزوماً نتیجهٔ بهتر نمیدهد و حتی میتواند ریشهزایی را کاهش دهد. بنابراین برای قلمههای انگور، نباید مقدار هورمون را بدون آزمایش و توصیهٔ معتبر زیاد کرد.
۷. آبیاری و مراقبت
در دورهٔ ریشهزایی، بستر باید همیشه کمی مرطوب باشد؛ نه خشک و نه غرقاب.
آبیاری بیش از حد باعث کاهش اکسیجن در محیط ریشه و افزایش خطر پوسیدگی قلمه میشود. پس هدف، حفظ رطوبت مناسب همراه با خروج آب اضافی است.
پس از آغاز رشد جوانهها، قلمه به تدریج برگ تولید میکند. با تشکیل ریشهٔ کافی، میتوان نهال را به محل اصلی یا بستر پرورش انتقال داد.
نکتهٔ مهم:
قلمهٔ انگور زمانی انتخاب خوبی است که خاک و منطقه از مشکلاتی مانند فیلوکسرا و بعضی آفات ریشهای مصون باشد. در مناطقی که فیلوکسرا یا نماتودهای زیانآور وجود دارند، استفاده از قلمهٔ انگور روی ریشهٔ خودش میتواند خطرناک باشد و استفاده از پایههای مقاوم و پیوند اهمیت بیشتری پیدا میکند.
همچنین برای تولید نهال تجارتی، تنها ریشهدار شدن قلمه کافی نیست؛ سلامت بوتهٔ مادری و پاک بودن مواد تکثیری از بیماریها بسیار مهم است، زیرا برخی بیماریهای چوبی میتوانند همراه با قلمه به نهالستان انتقال پیدا کنند.
قلمهٔ خوب انگور
بوتهٔ مادری سالم _ شاخهٔ یکساله و رسیده + قطر مناسب + ۳ تا ۴ جوانه + زمان مناسب + بستر مرطوب با خروج خوب آب + مراقبت درست.
اگر هدف شما تولید نهال انگور به تعداد زیاد است، بهتر است قلمهها را از چند رقم پُرطرفدار جداگانه انتخاب و هر رقم را با برچسب مشخص تکثیر کنید تا خالص بودن رقم حفظ شود.



زندگی نامه مرحوم تورن جنرال نصرالله خلیل مسکونه قریه زرغونشهر













































































د لوګر د دوو ښوونځیو د اوبو سیستم د فعالولو لپاره نغدي مرسته وشوه





































