جنگ جلال ابادو تجاوز گروه های مسلح به حمایت استخبارات پاکستان
حماسۀ نبرد جلالآباد در برابر تهاجم گستردهای، ارتش پاکستان و گروهای تحت اسارتاش، سازمان القاعده و گروهای جهادگر مزدور، شهر جلالآباد را بمنظور اشغال مورد تهاجم قرار دادند، امابا شهامت و جانبازیهای کمنظیرنیروه های مسلح کشور، اعضای حزب وسایر وطندوستان دفع و طرد گردید، ولی افتخاراتش در تداوم زمان -پردرخشش وفروزنده باقیست.
پس از تکمیل خروج قوت های شوروی در بهار سال ۱۹۸۹ از افغانستان، گروه های افراطی مسلح، مقیم در پشاور حملات گسترده ای را بکمک نیروهای مسلح پاکستان که دران فرقه های یازده و هجده ان نقش اساسی داشتند، سازمان قهار القاعده تحت رهبری بن لادن، در سه جبهه بالای شهر جلال آباد در شرق افغانستان تدارک دیدند.
با حرکات گسترده، تهاجمی و محاصره که با آتش باری های سنگین، انواع سلاح های ثقیل زمینی و راکت های ضد هوایی بشمول ستنگر توآم بود، حدودی چهار ماه با خونباری و ویران گری تداوم یافت، در نهایت در اثر رشادت و جانبازی های قهرمانانۀ مدافعین جلال آباد و با مدافعۀ اکتیف، همه قوت های که دراین نبرد شرکت داشتند ،با شکست مفتضحانۀ گروه های مسلح افراطی تحت حمایت پاکستان بپایان رسید.
پس از خروج نیرو های شوروی، مراجع استخباراتی ایالات متحده امریکا، به این تصور بودند که دولت داکتر نجیب الله طی سه الی شش ماه آینده، سقوط خواهد کرد. از همین رو در جلسه سری مورخ ۹ فبروری ۱۹۸۹ شورای امنیت ملی ایالات متحده، به جورج بوش، مبنی بر تداوم کمک های امریکا به گروه های افراطی مسلح مشوره دادند. علی الرغم آنکه، کمک های مالی و نظامی اتحاد شوروی از اول ماه جنوری ۱۹۸۹م برای دولت افغانستان در ان زمان قطع شده بود، ولی نیروهای مسلح کشور بشمول اعضای حزب از مورال بلند و ذخایر، مادی و نظامی گسترده ای برخوردار بودند. با حضور پر توان شان در صحنه جنگ ثابت کردند شکست و سقوط امکان ندارد.
نیروهای مسلح، منجمله نیروهای هوائی و مدافعه هوائی ما دران زمان از لحاظ داشتن تجارب رزمی و آگاهی سیاسی ضد گروه های مخالف، در مقایسه با نیرو های مسلح منطقه بخصوص پاکستان و ایران از کیفیت قابل توجهی برخوردار بود. خروج قوت های شوروی در پنجم فبروری ۱۹۸۹ پایان پذیرفت، برخلاف انتظارات غرب، قوای مسلح ما نه تنها به فرار و فروپاشی مواجه نگردید بلکه روی پاهای خودش ایستاد، و وضع روحی، و مورالی اش را ارتقا داد. و مردم افغانستان آنرا یک نیروی دست نشانده ندانسته، حافظ منافع ملی تصور می نمودند.
پس از خروج قوای شوروی، ایالات متحده امریکا و پاکستان نه تنها کمک های شان را به گروه های مسلح مخالف پایان نداده، بلکه حمایت شان را تشدید بخشیده بودند. استمرار چنین وضعی، عدم موازنه ی قدرت را بمیان آورده بود
بی نظیر بوتو، صدراعظم پاکستان، رابرت اوکلی (Robert Boaklez) سفیر ایالات متحده امریکا در اسلام آباد، تصمیم اتخاذ نموده بودند که بخاطر تصرف جلال آباد، از پراگنده گی، و افتراق مسلط، در میان باند گروپهای مسلح افغان و القاعده جلوگیری بعمل آورده، با بسیج همگانی، فروپاشی و سقوط رژیم کابل را تسریع نمایند. بعد از تکمیل خروج نیروهای شوروی، استراتیژی ایالات متحده امریکا در برابر افغانستان تغییر نکرده، به پیروزی مجاهدین و القاعده از طریق نظامی اسرار می ورزید، امریکا و پاکستان تصور میکردند که با سقوط جلال آباد، کابل پایتخت افغانستان مانند یک میوه پخته بدست شان خواهد افتاد، آنها در اتخاذ تصامیم، فرماندهان و رهبران گروپ باند ها را شرکت نمیدادند، یکی از با نفوذ ترین فرماندهان گروه های مخالف ( در اینجا احمد شاه مسعود معرفی گردیده )به این نظر بود که از محاصرۀ جلال آباد، کدام موفقیتی بدست نخواهد آمد، بآن مخالفت می ورزید، ولی هم امریکائی ها و هم پاکستانی ها خواستار پیروزی نظامی بودند. و با تصرف شهر جلال آباد، امریکائی ها خواسته بودند. آخرین خنجر را بر بدن زخمی امپراطوری شوروی فرود آورده با سقوط دادن متحد افغانش تحقیرش نمایند.
در حکومت موقت مخالفین دولت که به مهندسی پاکستان در ماه دسامبر ۱۹۸۸ در وجود حکمتیار بحیث صدراعظم و سیاف وزیر خارجه ایجاد گردید، جلال آباد بحیث پایتخت آن در نظر گرفته شده بود. این حکومت موقت از هفت تنظیم مقیم پشاور (بدون شرکت هشت تنظیم شیعه که در ایران فعال بودند) تشکیل گردیده، و در خدمت منافع پاکستان قرار داشتند.
سازماندهی حمله بر جلال آباد بر عهده ادارۀ پرقدرت استخبارات نظامی پاکستان آی اس آی گذاشته شده بود شعبات استخبارات سعودی هم که تحت سرپرستی شاهزاده طارق بن فیصل وزیر امنیت و استخبارات آن کشور فعالیت میکرد. بگونۀ گسترده فعال بود. قبل از عملیات های، استخباراتی، اقدامات گستردۀ اوپراتیفی توأم با عملیات های (disinformation) و نفوذ دادن، اجنت ها به حریم قدرت دولتی جلال آباد و خریداری و وفاداری آنها، تطمیع و پرداخت رشوه در جریان افتاده بود.
، بار سنگینی این جنگ مهینی بر دوش طیف وسیع منسوبان و کادر های فرماندهی گذاشته شده ، بود، گسیل و جابجائی افسران با مهارت های مسلکی، و اعزام کادر های مجرب و متخصص به وظائف دفاعی در سمت و سوی جنگ جلال آباد و تقسیم وظائف، بر سودمندی و ثمر بخشی فعالیت ها افزوده بود.
اعزام گروپ های از افسران مجرب و کارکشته، از ارگانهای نظامی و سیاسی به جلال آباد توجه به ارتقای احضارات محاربوی و سیاسی و روحیه و مورال منسوبان و ارایه کمک از سوی آنها به قرارگاه ها، در خطوط مقدم جبهه، و بذل کمک های گسترده به مردم و ارگان های ملکی، اکمال قطعات از لحاظ پرسنل، مهمات و مواد لوژستیکی رفع مشکلات و نواقص، بازدید و مراقبت از پرسنل، با اقدامات جدی از طرف قوماندانی اعلی قوای مسلح صورت میگرفت.
نقش افسران بلند رتبه درامر سازماندهی و رهبری جنگ برجسته بود از جمله میتوان از:
جنرال نبی عظیمی یکی از نظامیان ارشد ، معاون وزیر دفاع وقوماندان گارنیزویون ، جنرال بارکزای
،جنرال فقیر، جنرال سیدقدوس سید،جنرال قاسم برهانی ، جنرال غفور ، جنرال اصف دلاور، جنرال هاشم قاهر،جنرال ظاهر سوله مل ، جنرال اسماعیل وردک ، عبدالمبین مبین ویکتعداد دیگر از جنرال ها و کادر های رهبری حزب نامبرد
کار وپیکار شان را در امر بزرگ وطنی و دفاع در برابر دشمن نابکاریکه از طرف سازمان های استخباراتی خارجی تمویل و حمایت میشد، از اهمیت فوق العاده برخوردار بود، نمی توان نقش انها را در ان برهه از تاریخ خونین کشور نادیده گرفت بجای اینکه حرمت قایل شد، فحش ناسزا گفت ، امروز نیز کشور مورد تهاجم و تجاوز دشمن دیروز قرار گرفته ولی باتفاوت اینکه دیروزهمین گروه های مزدور در کنار استخبارات پاکستان ومنطقه خون جوانان رشید وسربه کف مارا میریختند و افتخار مینمودند. اما امروز بادارشان در مخالفت و مخاصمت علیه انها قرار گرفته است. در این میان صرف مردم مظلوم بیچاره ما که اولاد شان از رفتن به مکتب باز داشته شدند ، زنان شان، از حق حقوق انسانی توسط همین گروه محروم گردیده به فرهنگ شان تهاجم صورت گرفته قربانی این جنگ اند.«بر اساس برآورد سازمان بین المللی کار ، بیش از نیم میلیون افغان در سه ماهه سوم سال 2021 شغل خود را از دست دادند بویژه زنان که نرخ اشتغال انها 16 درصد کاهش یافته بود. قحطی شدید55 در صد از 23 میلیون جمعیت افغانستان را به گروگان گرفته است»تعداد هم نا شیانه به ا ساس تعلقات قومی ، زبانی ، منطقه ی و یا ایدئولوژیک مستقیم و یا غیر مستقیم ازاین گروه دفاع وحمایت میکنند. برای ما مردم ما که مظلوم ترین اند اهمیت دارد.( تاکید مینمایم برای ما مردم ما که مظلوم ترین اند اهمیت دارند)تجاوز را به خاک خویش نا مقدس شمرده انرا محکوم مینمایم.
کسانیکه جان های شیرین شانرا به خاطردفاع مقدس از وطن نثار کرده اند . امروز در میان ما نیستند شاد خواسته و انعده از افراد که زنده اند، برای شان عمرطویل ارزو مینمایم.
باعرض حرمت
ادریس اریب
2026-03-03