چاه آهو و جنایات هولناک

خون‌ ناحق دست ز دامان قاتل برنداشت دیده باشی لکه های دامن قصاب را

زندان «چاه آهو» در پنجشیر؛ قتلگاه نخبگان مخالف آمر مسعود

نویسنده و راوی: سید حسن رشاد

در ماه سرطان سال 1364 بحیث مسئول حقیقت‌یاب به پنجشیر اعزام شدم. زندان "چاه آهو" نمونه بدتر سیاه چاه های عبدالرحمان خانی و شاید هم چنگیزی شمرده می‌شد. در غار تنگ، تاریک و نمناکِ این سلاخ‌خانهٔ بدون هوای کافی، صدهاتن از زندانیان را پهلوی هم می‌چیدند. به‌قول شاهدان عینی دست‌رسی زندانیان به غذا و آب و رفع ضروریات انسانی محدود بود. حتی برابر یک پکول جای برای نشستن و استراحت این مغاره نداشت. همه صحن مغاره پُر از خون انسان‌های ذبح شده بود. محافظان این مغاره کوهی زندانیان را با بی‌رحمی تیربارن می‌کردند تا جای برای اسیران جدید باز گردد. تعدادی هم که مریض و ناتوان می‌شدند بادست‌های بسته جان می‌دادند و بعد به دریای پنجشیر افگنده میشدند. در ترکیب زندانی‌ها سربازان و افسران جمهوری افغانستان، معلمان و کارمندان دولت پنجشیری‌های که در پنجشیر ایفای وظیفه می‌کردند و مخالفان شخصی و رسمی آمرصاحب قرار داشتند. در کتابچه فرسوده نام تعداد زیادی زندانی ثبت شده باقی مانده بود و صفحات زیادی هم نابود شده بودند.

بدترین صحنه زندگی من داخل شدن در این مسلخ انسانی بود، به هدایت آمر صاحب به بی‌رحمانه‌ترین شکل زندانیان را کُشته بودند. مغاره از سرهای بریده، و اندام‌های مثله‌شده پُر بود. زندانبانان در وقت گریز فرصت نیافته بودند تا تمام اجساد را به دریا بی‌اندازند. صدها تن از ساکنان خود محل در میان حوض خون به دنبال عزیزان خود سرگردان بودند و برخی هم در کناره های دریا جسد عزیزان خود را می‌پالیدند. مدت کوتاهی که من آنجا بودم از تعدا زیادی اجساد بدست آمده، ۷۲ تن آنان معلمان مکاتب پنجشیر و باقی افسران و سربازان قوای مسلح تثبیت شد. جستجوی بالاتر از صد جسد دیگر در استقامت دریای پنجشیر ادامه داشت.

من بحیث یک افسر به روح تمام قهرمانان راه آزادی و ترقی افغانستان سر تعظیم فرود می آورم.

گور خونین شهیدان بتو آواز دهد

آتشی را که فروزان شده خاموش مکن

ما به امید وفای تو گذشتیم زجان

دوستان را مبر از یاد و فراموش مکن

///////////////////////////////////////////////

چند کمنت از خوانندگان عزیز

//////://////////؛::…../////../////////

Gr.Basir

زندان دره ای مکنی، سفیدچهر

زندان شخصی شورای نظار که در سال ۱۳۶۲ مکمل ۴۰۰ زندانی به واسطه ای پرتاب نارنجکها از کلکینچه های زیرزمینی کشته شدند.

زمانیکه روسها تعرض کردند و مسعود در حالت فرار این امر را داده بود.

روح شهدا شاد و جای شان جنت برین

/////////////////////////////////////////////////

Abdulghanin Ahmadi

برادرم و پسرخاله ام رابعدازاسارت شان ازپوسته های امنیتی باخودبردندوتاکنون ازآنهاخبری نیست.

حالامشخص شدکه این جنایتکاران کمترازطالب نکشتند. همان فکرفعلی

طالبان را امر مسعود داشت

////////////////////////////////

Qader Horak

اگرچه معلومات من از چاه آهو معلومات زیاد ندارم ،اما زیاد شنیده ام، ولی چیزیکه من دقیقن میدانم اینست که باری یکصدو بیست نفر سربازان و افسران اردوی وقت در پنجشیر طی کمین بدست قومندان اشرار کثیف احمدشاه مسعود افتادند، و همه را تیرباران کردند، که سکان از افسران از اقارب نزدیک ما نیز شامل آن گروپ بودند، حتی مرده انرا نیز ندادند چون نمیدانستند که در کجا انداخته اند، بخاطریکه تعداد شهدای آنوقت بسیارزیاد بودند، علاوه از آن افراد ملکی و معلمین وغیره که دیگر آن معلومات دادند، همه در چاه آهو به شهادت رسانیده شدند، البته که پروسه کشتار مردم زیاد و دوامدار بود،اما من از یک جنایت بزرگ این انسان وحشی و خون آشام مستند و دقیق میدانم، روح این کثیفترین انسان ناآرام باد، جهنم جایش.

////////////::///////::::

Wakil Khan logari

احمد شاه وقتی به پاکستان پناه برد و ظلم و ستم که از باداران خود یعنی از ای اس ای فرا گرفته بود از انواع مختلف شکنجه. کشتار و زجر مردم بعد از برگشت خود از پاکستان و تخلص مسعود در مقابل مردمش دریغ نورزید. اولین کاری که به خاطر کشتار مردمش اعم از روشنفکران متعلمین معلمین سربازان و افسران زندان جاه اهو را ایجاد کرد او نه تنها منسوبین قوای مسلح را از بین برد بلکه روشنفکران سازایی و دیگر احزاب معتدل را نیز سر به نیست ساخت. او افسر افغان را مرمی میداد و اسیر روسی را زن میداد شما بیبینید فاصله راه از کجا تا کجا بود بر خورد وی برای روس ها زن دادن بود و به افغان مرمی لعنت الله به سر این خاینین