جنرال غوث‌الدین خان لوگری، قهرمانی که هیچگاه تسلیم نشد!

در تاریخ افغانستان، نام‌های وجود دارند که با غیرت، شجاعت و دفاع از تمامیت ارضی این سرزمین برای همیشه جاودانه شده‌اند. یکی از درخشان‌ترین این چهره‌ها، نایب‌سالار جنرال غوث‌الدین خان لوگری، فرزند برومند لوگر مسکونه زقوم‌خیل ولسوالی برکی‌برک است؛ مردی که عزت وطن را بر جان خویش ترجیح داد.

در جنگ تاریخی پنجده در سال ۱۸۸۵ میلادی، زمانی که ارتش روسیه تزاری با هزاران سرباز مجهز به مرزهای افغانستان یورش آورد، پیش از آغاز نبرد، با ارسال نامه‌ی به جنرال غوث‌الدین خان پیشنهاد کرد که همراه با نیروهایش پنجده را ترک کند تا جان خود و سربازانش در امان بماند.

اما این فرمانده دلیر، در پاسخ به نامه و اولتیماتوم روس‌های تزاری، جمله‌ای را نوشت که تا امروز به‌عنوان یکی از ماندگارترین نمادهای غیرت ملی و دفاع از خاک افغانستان شناخته می‌شود:

«تا که غوث‌الدین زنده است، این خاک مربوط افغانستان است؛ بعد از مرگ من، هر دله و دیوث که بالای آن می‌گردد، بگردد.»

پس از این پاسخ قاطع، نبردی نابرابر آغاز شد و جنرال غوث‌الدین خان با شمار اندکی از سربازان افغان، مردانه در برابر ارتش مجهز روسیه تزاری جنگید و برگ زرینی از مقاومت و فداکاری را در تاریخ افغانستان رقم زد.

غوث‌الدین خان تنها یک فرمانده میدان جنگ نبود؛ او پس از آن نیز در تعیین مرزهای افغانستان از منافع ملی دفاع کرد و در دوران حکومتش در میمنه خدمات ارزنده‌ی در آبادانی انجام داد. بند سرحوض میمنه، جاده‌های شهر و دیگر آثار عام‌المنفعه، یادگارهای ماندگار او هستند که هنوز نامش را زنده نگه داشته‌اند.

مرقد این قهرمان ملی، در صحن روضه مبارک در شهر مزار شریف قرار دارد.

امروز، یادآوری زندگی و کارنامه نایب‌سالار جنرال غوث‌الدین خان لوگری، تنها روایت یک نبرد نیست؛ بلکه یادآور این حقیقت است که استقلال، آزادی و تمامیت ارضی افغانستان، همواره مدیون مردانی بوده است که برای دفاع از وطن، از جان خویش گذشتند.

روح نایب‌سالار جنرال غوث‌الدین خان لوگری و همه گذشته‌گان راه آزادی و آبادی افغانستان شاد و یادشان جاودان باد.

لوگر؛ سرزمین قهرمانان، غازیان و مردان تاریخ افغانستان.