تکثیر سنجد از طریق قلمه !

تکثیر سنجد با قلمه امکان‌پذیر است، اما برای دستیابی به درصد موفقیت بالاتر باید قلمه‌ها به‌درستی انتخاب و نگهداری شوند.

زمان مناسب: بهترین زمان تهیه قلمه، اواخر پاییز تا اواخر زمستان (در دوره خواب درخت) است. همچنین می‌توان از قلمه‌های نیمه‌خشبی (شاخه‌های جوانی که دیگر نرم نباشند و تا حدودی چوبی شده باشند) در اواخر بهار یا اوایل تابستان، در صورت فراهم بودن رطوبت مناسب، استفاده کرد.

انتخاب قلمه:

قلمه باید از شاخه‌های سالم و یک‌ساله انتخاب شود، قطر آن حدود ۰٫۸ تا ۱٫۵ سانتی‌متر و طول آن ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر باشد و حداقل ۳ تا ۵ جوانه سالم داشته باشد.

آماده‌سازی قلمه:

برش پایین قلمه را درست از زیر یک جوانه و برش بالایی را حدود یک سانتی‌متر بالاتر از جوانه به‌صورت مورب انجام دهید. در صورت دسترسی، فرو بردن قسمت پایینی قلمه در هورمون ریشه‌زا (مانند IBA) می‌تواند درصد ریشه‌دهی را افزایش دهد.

بستر کاشت: قلمه‌ها را در ماسه شسته، یا مخلوط ماسه و پرلیت، یا خاک سبک با زهکشی مناسب بکارید تا ریشه‌ها به‌خوبی تشکیل شوند.

روش کاشت:

قلمه را به‌گونه‌ای در خاک قرار دهید که حدود سه‌چهارم (¾) طول آن داخل خاک و حدود یک‌چهارم (¼) آن بیرون از خاک باقی بماند. معمولاً یک تا دو جوانه باید بیرون از خاک باشد تا پس از ریشه‌دهی، شاخه‌های جدید از همان جوانه‌ها رشد کنند. سپس خاک اطراف قلمه را به‌آرامی فشار داده و آبیاری سبک انجام دهید.

مراقبت پس از کاشت:

بستر باید همواره مرطوب، اما بدون غرقابی باشد. قلمه‌ها در محل دارای نور کافی ولی دور از آفتاب سوزان نگهداری شوند. با تشکیل ریشه و شروع رشد، نهال‌ها را می‌توان در فصل مناسب به محل اصلی انتقال داد.

در شرایط مناسب، استفاده از قلمه روشی ساده و کم‌هزینه برای تکثیر سنجد است، هرچند در بیشتر موارد، درصد موفقیت آن از تکثیر با پاجوش کمتر و به کیفیت قلمه و شرایط نگهداری وابسته است.

یک نکته علمی: اگر قلمه‌ها را در گلخانه یا زیر پلاستیک با رطوبت بالا نگهداری کنید، درصد ریشه‌دهی آن‌ها به‌مراتب بیشتر از کاشت مستقیم در فضای باز خواهد بود.