نگاهی به زندگی صوفی غلام‌نبی عشقری

امروز نهم سرطان، سالروز درگذشت صوفی غلام‌نبی عشقری، شاعر، عارف و غزلسرای نامدار افغانستان است؛ مردی که با وجود زندگی ساده و بی‌پیرایه، گنجینه‌ای ارزشمند بر عرفان، غزل و ادبیات فارسی افغانستان افزود. شعرهای او سرشار از عشق، معرفت، انسان‌دوستی و معنویت است و نامش همچنان در حافظه فرهنگی این سرزمین زنده مانده است. به همین مناسبت، نگاهی می‌اندازیم به زندگی و کارنامه این شاعر فرزانه که با قلم و اندیشه‌اش جایگاهی ماندگار در ادبیات افغانستان به‌دست آورد.

نگاهی به زندگی صوفی غلام‌نبی عشقری

صوفی غلام‌نبی عشقری از چهره‌های شاخص شعر پارسی دری در افغانستان است؛ شاعری که با زبان مردم زیست، با دغدغه‌های آنان سخن گفت و شعرش را از فضای رسمی و درباری به متن زندگی روزمره کشاند. او در تابستان سال ۱۲۷۱ خورشیدی در کابل (روایات محلی به چهلتن پغمان اشاره دارند) زاده شد؛ در خانواده‌ای که پیشه اصلی‌اش تجارت و بازرگانی بود و سال‌ها در بازارهای هند، بلخ و کابل فعالیت داشت.

عشقری خود در اشعارش به پیشینه خانوادگی‌اش اشاره کرده و از روزگاری گفته است که تجارت ستون زندگی آنان بود. با این حال، آن‌گونه که در نوشته‌ها و سروده‌هایش آمده، این وضعیت پایدار نماند و خانواده با دگرگونی‌های اقتصادی روبه‌رو شد. از دست رفتن سرمایه، عشقری را ناگزیر ساخت تا برای گذران زندگی به کارهای گوناگون روی آورد؛ از دکان‌داری گرفته تا صحافی کتاب. او نزدیک به بیست‌وپنج سال از عمرش را در چنین شرایطی سپری کرد؛ تجربه‌ای که بعدها به یکی از منابع الهام شعرش بدل شد.

بیشتر بخوانید:

https://sroushnikzad.blogspot.com/2026/06/blog-post_30.html